Ein Hund spricht über Hygiene

Prabu war ein ausserordentlich intelligenter Appenzeller-Hund. Zum Gedenken an seinen Tod vor einem Jahr, hier ein Dialog, welches ich mit ihm führte.

I dr Praxis vom Dokter – dr Prabu verzellt:
„Hüt isch mir doch öppis passiert, woni öich eifach muess mitteile. I ha mi Chefin weue zum Nöirolog begleite, denn i bi ja o mitverantwortlech, dass es ihre guät geit, denn i sig äs ächts ‚Seeletröschterli‘, wini immer wider ghöhre säge. Bi Lüt mit Hirnverletzige spiut dr psychisch Zuestand ä wichtegi Rolle, doch vo däm hei die gschtudierte Duble äuwä khe Ahnig“.
Diskriminierig vo suubere Hünd
„Äbe, woni i z’Büro vo däm Seele- u Hirnschlosser bi cho, seit so äs ufdonnerets Frölein: ‚Hünd dörfe leider nid inecho, äs isch wäge dr Hygiene‘. I ha mine Ohre nid trout, woni das ghöhrt ha u bi nachär zum Gamaliel i Beratig gange. Zersch seit är mir: ‚Äs isch villich wäge de dräckige Pfote gsy, es het ja grägnet, muesch nid beledigiget sy‘. I ha ihm gantwortet: Bisch eigentlech häle, chunnt dir nüüt gschiiders i Sinn? Grad wius grägnet het, si miner Pfote blitzblank gwäsche gsy, nid so wie d’Schueh vo dere Gans wo mi nid het weue inelaa. Chrom VI, wo bim Gärbe entschteit, schleipft sie i ihrne Schueh i d’Arztbude u o Benzidin hani no gschmöckt; hüt weiss doch jede das settegi Stoffe krebserzügend sy – aber äbe, das isch „hygienisch“ by dene Mönsche. Nei, we sech die Frou vom Aff hätti höcherentwicklet, de würd sie nie settige Schiisdräck uselaa u würdi afa emau luege, dass si säuber hygienischer würdi u nid mit Pfote vouer Giftstoffe umeloufe.
Gamalies meints guät mit sire Beratig
Klar, i kenne dr Gamaliel, är wott immer beschwichtige u so meint är drufabe: ‚Äs isch villich wägem Haar gsy, i sore Praxis darf haut gar kes Hundehaar umeschwäbe‘. „Aber Gamaliel“, hani gseit, „jitz faasch du o scho a Quatsch z’verzelle, süsch hesch aube zersch nachedänkt, aber offesichtlech het dir ä Vogu i z’Hirni gschisse. D’Vögeli näme doch mi sametweiche Fluum für iri Näschtli z’pouschtere u z’isoliere. I mine Haar wachse die chlyne, afäuige Vögeli uuf u äs isch no kehs gschtorbe, ganz im Gägeteil, mi Wule git ne warm u hautetse am Läbe! Wahrschiinlech sy mini Haar ‚unhygienisch‘ – geit’s eigentlech no? Hättisch söue gseh, was das Bürofrölein uf em Gring het gha, da isch äs Chräienäscht no heilig dergäge u vor auem viu viu hygienischer! Scho dr Gruch wo die Perügge verbreitet het, hätti bi mir chönne allergeschi Reaktione uslööse. Äs isch ja fasch nid zum Gloube, wi weni Gedanke sech die ‚gschiide‘ Mönsche mache über das was si sech i d’Haar u ufe Körper striiche. Nachär meine si ersch no, si gseie de besser uus, wes si wi ne Giftwueche umespaziere. Im Haarfärbemittu vo dere isch uf aufäu Steichole-Teer gsy u wahrschiinlech bruucht si o no Antischuppe-Schampo. Z’Wahnsinnige dranne isch, das sie meint, SIE sigi hygienisch u IG nid! D’Bleimängi wo i dene Haarfärbemittu isch, sigi öppe zähmau grösser aus inere gwöhnleche Wandfarb erloubt sigi. Das Blei wird de vo dr Hut absorbiert u lageret sech i de Chnoche ab, Asthma, Chopfweh u sogar Chrebs chöi d‘Folg sy vo dere Eitukeit – aber äbe, si chöme sech ‚hygienisch‘ vor, o we si vouer Chemikalie sy wo grosse Schade chöi zuefüege.“
D'Fakte sy uf minere Siite - aber dr Gamaliel git no nid uf.
„Jitz muesch aber o nid grad übertriibe“ wirft dr Gamaliel derzwüsche, doch i laa mi jitze nümme la beruehige, „Gameli, los mer lieber zue u probier nid di schlimmi Würklechkeit z’verharmlose. Du kennsch doch Formaldehydabspauter wo dir schlaue Mönsche i Konservierigs- u Pflegemittu tüet. Nachär beklaged dir öich über chroneschi Müedikeit, Depressione, Gringweh, Allergie, Bruschtschmärze, Schwindu, Glänkschmärze. Ds’gliiche Gift tüet dir ja o i Nagulagg, i Naguherter u i d’Haarwuchsmittu. Söu i dir no verzeue nach was die ‚hygieneschi‘ Frou süsch no gschtunke het? Du chasch froh sy hesch nid mi Nase, süsch würd’s dr nämlech hingeresträäle! Die Magnesiumsilikatverbindig wo i ihrem Puder isch, förderet Tumorbiudig – u nachär chan ig mir nid erkläre wärum sie no Sunnecreme i z’Gsicht schtriicht, wes doch rägnet, wo doch jede junge Hund scho hueschtet wenn er dä Zuesatzstoff PAPA schmöckt“.
Hünd lose ufmerksamer zue aus Mönsche!
„Ja auso“, meint dr Gamaliel, „du losisch haut o ufmerksam zue, wenn i wüsseschaftlechi Abhandlige tue läse, aber d’Mönsche lose äbe nid so gärn, si sy dert haut ä chli angers aus dir Hünd. Müglecherwis lös si dert d’Hünd nid ine wägem Gruch, du weisch scho was i meine, dir ‚hündelet’ mängisch eifach“.
„Aber, aber Gamaliel, jitz fischis no im Trüebe, obwol genau weisch das i rächt ha. Erschtens het die Gibe nüüd vo ‚hündele’ gseit, sondern eifach ‚us hygienische Gründ’ u zwöitens hei mir eifach üse natürlech Gruch u dä isch sicher viu hygienischer aus dä Frömdgruch wo das Wyb bruucht für dr eiget Gschtank z’übertöne. Dr Greyerzer wo sie zum z’Morge gfrässe het, hani emu no dütlech gschmöckt u das der Duftstoff wo sie über sech gläärt het uf Petroubasis härgschteut worde isch macht d’Sach o nid besser. Vo de Grüch woni us ihrem Intimbereich wahrgno ha - u mit welem Dräck si die tuet übertöne - wott i jitz nid no afaa, aber eis wett i eifach no feschthaute: Die ganze Giftstoffe wo dir Mönsche unverschtändlecherwis bruuchet, die wandere wider i d’Umwäut, vergifte z’Wasser, dr Bode, Pflanze u z’Läbe im Meer. Über d’Nahrigschötti chöme de die Chemikalie wider zrügg u sy de no gfährlecher – aber äbe, d’Houptsach isch ja, dass dir ganz ‚hygienisch‘ sid – ä settegi „‘Hygiene‘ bruuche ig nid, i füehre lieber äs subers Hundeläbe aus äs dräckigs Mönscheläbe.
_________________